نوار عصب و عضله برای تشخیص بیماریهای مختلف

نوار عصب و عضله که به اختصار به آن EMG می گویند یک روش تشخیصی بی خطر برای اختلالات عصبی و عضلانی است. معمولا پزشکان الکترومیوگرافی را برای بیماران زمانی تجویز می کنند که علائمی همچون گزگز، بی حسی یا ضعف عضلانی ایجاشده باشد. برای اطلاع از نحوه انجام و تفسیر نوار عصب و عضله این مطلب از سیوطب را بخوانید.

نوار عصب و عضله یا الکترومیوگرافی چیست؟

نوار عصب و عضله یا الکترومیوگرافی (Electromyography) یک روش تشخیصی است که وضعیت سلامت عضلات و سلول های عصبی کنترل کننده آن ها را ارزیابی می کند. سلول های عصبی به عنوان نورون های حرکتی شناخته می شوند که سیگنال های الکتریکی را منتقل می کنند و باعث انقباض و شل شدن عضلات خواهند شد.

نوار عصب و عضله این سیگنال ها را به نمودار یا اعداد ترجمه می کند تا پزشک بتواند سلامت و مشکل در عضلات و سلول ها را تشخیص دهد. زمانی پزشک برای بیمار الکترومیوگرافی یا EMG تجویز می کند که علائم اختلالات عضلانی یا عصبی مشاهده شود. این علائم عبارتند از:

گزگز

بی حسی

ضعف عضلانی غیرقابل توضیح

مور مور

درد یا گرفتگی عضلات

فلج شدن

انقباض غیر ارادی عضلات (تیک عضلانی)

نتایج EMG به پزشک در تشخیص اختلالات عضلانی، عصبی و اختلالاتی که بر ارتباط بین اعصاب و عضلات تاثیر می گذارند کمک می کند. در مواردی برخی از پزشکان به الکترومیوگرافی، معاینه الکترودیاگنوستیک می گویند.

چرا باید به کلینیک نوار عصب و عضله مراجعه کنیم؟

در صورت مشاهده علائمی که نشان دهنده اختلال عضلانی یا عصبی باشد، پزشک ممکن است EMG انجام دهد. این روش به پزشک در تعیین علت علائم ایجادشده کمک خواهد کرد. علل احتمالی که علائم خاص عضلانی و عصبی ایجاد می کنند و نیاز به تهیه نوار عصب و عضله دارند، عبارتند از:

اختلالات عضلانی مانند دیستروفی عضلانی

اختلالاتی که بر توانایی نورون های حرکتی برای ارسال سیگنال های الکتریکی به عضله تاثیر می گذارند مانند میاستنی گراویس

رادیکولوپاتی ها

اختلالات عصبی محیطی که بر اعصاب خارج از نخاع تاثیر می گذارند مانند سندروم تونل کارپال

اختلالات عصبی مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)

مالتیپل اسکلروزیس یا MS

پزشک با کمک EMG این اختلالات را تشخیص می دهد.

به طور کلی دو جزء برای آزمایش نوار عصب و عضله وجود دارد که عبارتند از:

1. مطالعه هدایت عصبی، اولین بخش از نوار EMG

هدایت عصبی اولین بخش از نوار عصب و عضله را تشکیل می دهد. این روش شامل قرار دادن حسگرهای کوچک به نام الکترودهای سطحی روی پوست برای ارزیابی توانایی نورون های حرکتی برای ارسال سیگنال های الکتریکی است.

2. EMG سوزنی که در بافت عضلانی قرار می گیرد

بخش دوم روش EMG به عنوان EMG سوزنی شناخته می شود. در این روش از حسگرهایی برای ارزیابی سیگنال های الکتریکی استفاده می کنند که به این حسگرها الکترودهای سوزنی می گویند.

این الکترودهای سوزنی مستقیما در بافت عضلانی قرار می گیرند تا فعالیت عضلانی را در زمان استراحت و انقباض ارزیابی کنند.

خطرات نوار عصب و عضله چیست؟

EMG آزمایش بسیار کم خطری است که برای بیمار هیچ مشکلی ایجاد نمی کند. در طی انجام این روش تشخیصی ممکن است بیمار درد خفیفی را حس کند. احتمال دارد که این درد تا چند روز طول بکشد که با مصرف داروهای مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن بهبود می یابد. در موارد نادر در محل وارد کردن سوزن ها، بیمار حس سوزن سوزن شدن، کبودی و تورم را تجربه می کند. اگر تورم یا درد بدتر شد حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

منبع: سیوطب